Mostrando entradas con la etiqueta amor. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta amor. Mostrar todas las entradas

13 de marzo de 2012

Y apareciste como de la nada, dando la vuelta a todo lo que yo conocía.
Lo bueno dejó de ser bueno, y se volvió insuperable. Y las cosas malas, de pronto, se acían de un sabor agridulce que enganchaba. Desaparecieron los días tristes. Tú los cambiaste por sonrisas, y por momentos que ahora viven en mi memoria. Y yo acambio te di mil besos.
Apareciste sin que nadie te llamara, en el peor momento, que luego resultó ser el mejor.
Apareciste con un jersey azul, con una sonrisa perfecta, perfecta para mi. Parecías hecho a mi medida, a veces pensaba que en algún momento te girarías y vería en tu espalda colgada una etiqueta con tu precio. Pero resulto, que no tenías precio, y de averlo tenído, ni en ocho vidas lo hubiera podido pagar.
Teníamos un trato: desgastarnos la piel a caricias, tantas que nuestras huellas dactilares se quedaran tatuadas en la piel del otro. Pero las tuyas se han ido borrado de mi piel. Y dudo que las mias hayan tenído un final mejor. Las tardes entre sabanas, escuchando los latidos de tu corazón y viendote dormir, han pasado a ser recuerdos que suenan en mi habitación, cuando más te echo de menos, que por otro lado suele ser cuando menos lo intento. Pasar página contigo, me resulta demasiado complicado. Escribí demasiado fuerte tu nombre en las anteriores, y cada vez que sigo escribiendo aparecen marcas en la hoja. Me recuerdan a las cicatrices que siento a veces por dentro. Esas que escuecen cuando arranco una hoja del calendario. Un día más sin ti.
Apareciste un día lluvioso con le pelo alborotado.
Y desde entonces, no he podído dejar de escribir sobre ti. 


5 de diciembre de 2011


Ha llovido mucho cariño, desde la primera vez,
sigo sin poder quitarme las noches que pasamos de la cabeza.
El alcohol se llevó las últimas gotas de verguenza.
Que felices fuimos, todo ese tiempo.
Donde se ha perdido tu sonrisa?
No te has dado cuenta de que lo nuestro se ha roto?
Que duro se me hace aceptar el final. Mi ultimo deseo, que seas feliz.
Los latidos han sido largos amor, pero ahora mi canto no tiene tu sonido.
Que sepas que te he querido como nadie te ba a querer. Libertemos nuestros corazones escribiendo una nueva historia.

Euri asko egin du mutil lehenengo laztanetik,
amaigabeko gau sutsuak ezin kendu burutik.
Alkoholak eraman zituen lotsaren azken tantak.
Zein zoriontsu izan garen denbora guzti horretan.
Zure irribarre goxo hura non galdu ote da?
Ez al zara konturatu gurea haustu dela?
Zein gogorra egiten zaidan bukaera onartzea, zu zoriontsu izatea nire azken eskaria.
Taupada luzeak izan dira maitia, baina orain nire kantuak ez du zure doinua.
Jakin inor ez bezala maite izan zaitudala, aska ditzagun bihotzak idatziz atal berri bat.

Traduccion más o menos de un canción en euskera :)

18 de noviembre de 2011

Beso a beso me has enseñado otra manera de amar.
Una que solo conocemos tu y yo.
La mejor manera de amar.


Hoy estoy feliz!! Y la verdad es que no hay un motivo, ni una causa en especial.
Solo por ser hoy, por que desde mi ventana se ven tres nuves blancas, porque no esta sonando la canción de siempre, he cambiado la cancion. Y ya era hora!
Estoy feliz, porque siento que he acabado una etapa, que por fin he pasado la página que llebaba taaanto tiempo queriendo pasar, pero que, simplemente no podía.
Tu no decides cuando algo se acaba. Se acaba y punto.
Y ¡hoy toca empezar!

P.D: Muchisimas gracias por las caritas,
 los comentarios,
 las visitas que cada día suben mas,
 y por regalarme un poquito de vuestro tiempo!
Gracias, enserio!
Un besoo!

26 de julio de 2011

Y sigo sin creerme que esto sea un punto y aparte.
Porque en los puntos y apartes las dos personas toman caminos diferentes, se evitan e intentan  olvidar. Algo así como empezar una frase nueva, ¿no?
Pero tu y yo siempre hemos seguido en la misma. Seguimos encontrandonos en cada coma, por mucho que utilicemos paréntesis para intentar tapar lo que sentimos. Pero no son eternos.

10 de junio de 2011

Sonrisas desgastadas.

Dices que aún me quieres, pero, sabes que es mentira. Los dos lo sabemos.
Que se que tu manera de cogerme la mano no tiene nada que ver con la manera que tenías de agarrarme de la cintura y acercarme a ti.
Que una mirada vale más que mil palabras, y ultima mente, nuestras miradas están vacías.
Se nos han ido acabando los te quieros, hemos perdido por el camino las ganas que teníamos de que esto saliera bien. Ahora podemos contar enfados y discursiones, cuando antes solo contábamos besos.
Nose donde nos dejamos el último, que ahora que me doi cuenta no me supo igual que antes.
El amor se gasta? Igual sí. Quizá lo cogimos con demasiadas ganas, o tal vez no lo hemos sabido cuidar como debíamos..

21 de mayo de 2011

Y ahora dice que no ha tenido suerte en el amor.
Que no la han querido, y que han jugado con sus sentimientos.
Cuando la verdad es que a sido ella la que ha apostado demasiado sabiendo que no iba  a ganar.

15 de febrero de 2011

Se nos han gastado los TE QUIERO de tanto usarlos.

-Dame tres minutos.
-¿Para qué?
-Para decirte todo lo que no te he dicho en estos ocho meses.
-Está bien, te escucho.
-Sé que soy un tonto, y un anormal. Porque he tenido ocho meses para aprender a quererte y no he sabido.
Losé, no se aprende a querer. Pero ya sabes que yo no.. no soy fácil. Soy un egoísta, un prepotente, un mentiroso,... Podría seguir con las cosas malas, pero solo tengo tres minutos.
-Dos minutos. dos minutos cuarenta y ocho segundos.
-Y por muchas cosas malas que tenga, por mucho que te haya echo, has estado ahí. Cuando te he necesitado, siempre. Con mis malos humores, con mis malas formas. Y sé que te he echo pasar momentos malos. Pero quiero que te quedes con los buenos. Con los paseos por la playa, con los besos a oscuras, con las tardes imaginando como sería un futuro juntos, con las cosquillas, con los abrazos, por las cosas que aunque no te haya dicho nunca ya sabes. Porque nunca me tomé en serio lo nuestro. Por que no pensé que iba a sentir lo que siento. No pensé que llegaría un día que mi vida sin ti, no sería igual. Pero ese día a llegado, y solo me quedan tres segundos para decirte lo mucho que te quiero.